Yalnız Blog

Belören – Demre

Yalnız Gezer — Sun, 28 Apr 2024 18:04:33 +0000

Gün gölgeyi saklar, gece korkuyu. Baktığın yerde görünmeyen seni getirir. Bir yol git, bilinmeyenden ve ulaşılmayandan. Geldiğinde kapıyı ben açacağım.

Bıçak

Yalnız Düşünce — Thu, 22 Feb 2018 19:33:06 +0000

Ne güzel yaşadın sen. Doğrulardan kendine biçim verdin. Keskin kenarlarınla ne çok gururlusun. Gerçeklerinin ışığıyla, bıçağın keskin ucu nasıl parlıyorsun.

İnsan göremiyor. Ne çok kesiyor kendisini. Bir nefeslik sözde, bir anlık jestte. Doğrular düşüncelerinde, yoklukların arasında beliriyorlar. Bu sahiplik, bu güven varlığına nasıl da tatlı bir esinti veriyor. Emeklerin boşuna değil. Bunca sıkıntı boşuna çekilmedi. Şimdi tut kendini dünyaya karşı. Bütün yanlışlarını kes…

Ayrık

Yalnız Düşünce — Thu, 22 Feb 2018 19:31:38 +0000

İnsan birçok hayatı yaşar. Başka kalplerde can bulur, düşüncelerin içinde var olur. Sen de kimseden ayrılamayacaksın. Çünkü onlar içinde, bir yerlerde sensiz, yaşayacaklar.

Sorgu

Yalnız Düşünce — Thu, 22 Feb 2018 19:27:39 +0000

Gördüğün yanılsamadır. Bir fark edişte kaybolur. Güvenebilirsin demiyorum ama içinde bulamadığın, dokunamadığın ya da göremediğin tek kendin kalırsın. Duymadığın belki, varlığını hissedemediğin. Böyle bir vakit daha var olacak, sonra aslına döneceksin. Üzüntüler, sevinçler seninle beraber olacaklar mı dersin. Kim gelecek seninle ve ne kalacak geride.

Belirsiz

Yalnız Düşünce — Thu, 22 Feb 2018 19:26:21 +0000

Kelimeleri yazıyorum sonra cümleleri. Günleri, su misali akıp giden zamanı yaşıyorum. Anlamları aynı çokluklar içerisinde kayboluyor, kum taneleri gibi birbirlerine karışıyor. Ansızın zihnimde bir çöl imgesi beliriyor. İmge ben miyim yoksa onun içinde miyim hiç bilemiyorum.

Toprak

Yalnız Düşünce — Thu, 22 Feb 2018 19:25:06 +0000

Ellerin bir avuç toprakmış. İçinde her renkten yaşanmışlıklar karışmışlar, kahverengi olmuşlar. Senin ellerin göz yaşı gibi ılık, karanlık gecede bozkır gibi yalnız ve soğuk. Üşümüşüm. Ellerin toprak olmuşlar, üstümü örtmüşler.

Kayıp

Yalnız Düşünce — Thu, 22 Feb 2018 19:15:20 +0000

Yürür gidersin yanından, akan suyun üstündeki ışığın parıltılarını, taşların üzerinden sekerken çıkarttığı sesleri kaçırırsın. Alnından, yüzünden, sırtından akan terleri, çıktığı gözeneklerden buhar olup havaya karışışını hep kaçırırsın. Duymazsın, görmezsin sonra koklamazsın. Ezilen çimleri, temiz ya da pis havaları, sabaha karşıları, akşam üzerlerini. Ellerini koklamazsın, nasıl kokarlar? Hep kaçırdın. Geçip gittin zamanın yanından. Sen anlayamadın. Etrafında birşeyler oldular, ismini koyamadın.

Eski alışkanlıklar. Her duruma ve olaya isim ver. Olmadı mı sıfat, yüklem, zarf, bağlaç, ek, kök. Kaybol. Kaybol. Kaybol. Ayrıntıların içinde kaybol. Derinliksiz sığlıklarda, sığasız derinliklerde hep kaybol. Ta ki kendini unut, kendinin içinde kayıp ol.

Özlem

Yalnız Düşünce — Thu, 22 Feb 2018 19:13:42 +0000

Diyorum ki dünyaya gülebilmek için deli olmak gerekir. Oysa sen gülmeye özlemsin.

Kavrun

Yalnız Gezer — Thu, 22 Feb 2018 19:04:17 +0000

Hayat gündür, doğar ve batar. Gördüğünü görmedim, bildiğini bilmedim sayabilen kişi anlar. Geceden sabaha kavuşan, yalnızlık mahsustur.

Gezgin, yayladan aldığını yaylaya geri ver. Çünkü o sana ancak aldığını verecektir.

Konak

Yalnız Gezer — Thu, 22 Feb 2018 18:57:43 +0000

İnsan, sevgisi olmadan sonsuzlukta yalnız bir ayraçtır. Kitabın arasında unutulan bir fotoğraf ve arkasındaki yazılar gibi. Sonraki okumaya kadar yalnız, ölü ağaçların içerisinde başka bir ölü ağaç olduğunu bilmeden sayfaların arasında varolmaya devam eder. Belirsiz ama mutlak bir karşılığı vardır. Neden sonra özü, bir yangında yanıp duman olarak havaya savrulur. Duman gören göze neler gösterir. Biraz güneş, biraz su, bir tutam toprak. O anda dünya olmuştur insan, dünyada olduğunu da unutmuştur. Bütün kederler, sevinçler, dünya; hepsi kendi içindedir.

Görmek, hep başka olanları görmek varoluşun yetersizliği ama daha önemlisi tesellisidir. Halbuki baktığı yerde insan, aşağılamaya önce kendisinden başlamalıdır.